ลอย
ชั่วโมงไม่เร่งด่วน กลิ่นหอมๆจากเปลวไฟดวงน้อย ดนตรีเบาๆฟังสบายแทรกผ่านบรรยากาศ ลมเย็นๆพัดโชย…
ลอย
Postcards from far away
ฟังเพลงนี้ของ Coldplay แล้วรู้สึกคิดถึงบ้านขึ้นมาทันที…
เป็นเพลงสั้นๆที่ทำให้รู้สึกดี(จนเกินไป) มันเพราะเสียจนไม่อยากให้มันจบลง ความรู้สึกที่ได้ฟังมันก็เหมือนกับชื่อเพลง โปสต์การ์ดที่ได้รับจากคนไกลอาจทำให้รู้สึกดี แต่พื้นที่ที่มีบนโปสต์การ์ดก็น้อยเสียเกินกว่าจะบรรยายอะไรได้มากมายนัก แต่ละถ้อยแต่ละคำที่เขียนบนโปสต์การ์ดจึงมักจะซ่อนความรู้สึกและความหมายอีกมากมายที่ไม่อาจเขียนลงไปได้หมดเอาไว้
ก้าวที่หนึ่ง
เวลาผ่านไปเชื่องช้าอย่างรวดเร็ว จนบางทีเราอาจไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของหลายๆสิ่งรอบกาย รวมทั้งหลายๆสิ่งรอบใจ
ตัวเราที่หลงลืมไป บางทีก็ไม่ได้หายไปไหน มันไม่ได้เป็นตัวเราน้อยลง เพียงแต่มันหยุดนิ่งอยู่ที่เดิม จนอะไรใหม่ๆที่เข้ามาในชีวิตได้ขยายตัวเพิ่มพูนขึ้นจนบดบังสิ่งเดิมๆที่คุ้นชินเหล่านั้นไป
รู้สึกตัวอีกทีมันก็กลายเป็นเพียงส่วนน้อยนิดของชีวิตไปแล้ว
รู้สึกตัวอีกทีก็ลืมมันไปเกือบหมดแล้ว
รู้สึกตัวอีกที… ก็อยากรู้สึกแบบเดิมอีกที
